Μπορείτε να κάνετε τη Σαμαριά ξεκινώντας από τη Σούγια; Με δύο τρόπους

Το φαράγγι της Σαμαριάς ξεκινά από το οροπέδιο του Ομαλού, ψηλά στα Λευκά Όρη, και κατεβαίνει ως το Λιβυκό Πέλαγος. Στο νότιο άκρο του είναι η Αγία Ρουμέλη, ένα χωριό όπου πάτε μόνο με τα πόδια ή με το καράβι. Το ίδιο καράβι πιάνει και στη Σούγια, κι έτσι το χωριό μας είναι από τα πιο βολικά μέρη της νότιας ακτής για να κάνετε τη Σαμαριά, από όποια μεριά θέλετε.

Όσοι έχουν εμπειρία μπορούν να πάνε και με τα πόδια: το Ε4 κατά μήκος της άγριας ακτής →

Μείνετε εκεί απ’ όπου ξεκινά η διαδρομή: Σχεδιάζουμε να ανοίξουμε το AVYSSOS στη Σούγια το 2027 →

Πριν από την πεζοπορία, λίγα λόγια για τον τόπο. Το φαράγγι πήρε το όνομά του από το παλιό χωριό Σαμαριά, στα μισά της διαδρομής, και το χωριό από την εκκλησία της Οσίας Μαρίας. Εδώ κάτω ζούσε κόσμος και δούλευε τα χωράφια του ως το 1962. Εκείνη τη χρονιά το φαράγγι έγινε εθνικός δρυμός και οι τελευταίες οικογένειες έφυγαν. Τα πέτρινα σπίτια τους είναι ακόμη εκεί. Όπως και το κρι-κρι, το κρητικό αγρίμι· η προστασία του ήταν ένας από τους λόγους που έγινε ο δρυμός.

Το αγρίμι στην πόρτα μας: Κρι-κρι →

Από πάνω: η κλασική διάσχιση

Πάρτε το πρωινό λεωφορείο από τη Σούγια προς τον Ομαλό και ξεκινήστε από το Ξυλόσκαλο, σε υψόμετρο πάνω από 1.200 μέτρα. Το όνομα τα λέει όλα: η πρώτη ώρα είναι ένα απότομο μονοπάτι με σκαλοπάτια και στροφές, που κατεβαίνει μέσα από πεύκα και κυπαρίσσια. Από εκεί και πέρα είναι γύρω στα 13 χιλιόμετρα μέσα στον δρυμό και περίπου 2 ακόμη ως την Αγία Ρουμέλη, με τα πόδια ή με το μικρό λεωφορείο που κάνει το τελευταίο κομμάτι. Σχεδόν όλη η διαδρομή είναι κατηφόρα: ξεκούραστη για τα πνευμόνια, κουραστική για τα γόνατα. Οι περισσότεροι χρειάζονται πέντε με επτά ώρες.

Μετά το εγκαταλελειμμένο χωριό τα βράχια αρχίζουν να κλείνουν. Στις Πόρτες, τις Σιδηρόπορτες, το φαράγγι στενεύει στα τέσσερα μέτρα περίπου, με βράχους που υψώνονται σχεδόν 300 μέτρα και από τις δύο πλευρές. Είναι η εικόνα που όλοι ξέρουν, μόνο που από κοντά είναι ακόμη πιο ωραία.

Στην Αγία Ρουμέλη κολυμπήστε, φάτε και πάρτε το απογευματινό καράβι της επιστροφής. Φτάνει στη Σούγια αργά το απόγευμα, γεμάτο με όσους κατέβηκαν το φαράγγι εκείνη τη μέρα.

Από κάτω: ο ήσυχος τρόπος

Ή κάντε το ανάποδα. Πάρτε το πρωινό καραβάκι για την Αγία Ρουμέλη, περίπου 40 με 50 λεπτά κατά μήκος της ακτής, και ανεβείτε στο φαράγγι από κάτω, ως τις Σιδηρόπορτες ή και πιο πέρα. Μετά κατεβείτε από το ίδιο μονοπάτι και προλάβετε το απογευματινό καράβι της επιστροφής. Η είσοδος κοστίζει το ίδιο, πηγαίνετε αντίθετα από το ρεύμα του κόσμου κι όχι μαζί του, και αργά το πρωί το στενό κομμάτι μπορεί να είναι σχεδόν δικό σας.

Χωρίς αυτοκίνητο; Σας φτάνουν το λεωφορείο και το καράβι: Η Σούγια χωρίς αυτοκίνητο →

Ένας βασιλιάς στο ίδιο μονοπάτι

Τον Μάιο του 1941, στη Μάχη της Κρήτης, ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄ έφυγε πεζός από τη βόρεια ακτή με μια μικρή συνοδεία και μια διμοιρία Νεοζηλανδών στρατιωτών. Πέρασαν τα Λευκά Όρη, κοιμήθηκαν μια νύχτα ψηλά, πάνω από το όριο του χιονιού, έφτασαν στη Σαμαριά στις 22 Μαΐου και συνέχισαν για την Αγία Ρουμέλη. Εκεί ένα βρετανικό αντιτορπιλικό, το HMS Decoy, τους πήρε από την παραλία και τους πήγε στην Αλεξάνδρεια. Κάθε χρόνο χιλιάδες πεζοπόροι τελειώνουν τη μέρα τους στην ίδια ακριβώς παραλία.

Η Σαμαριά είναι εθνικός δρυμός, ανοιχτός περίπου από τον Μάιο ως τον Οκτώβριο και μόνο όταν το επιτρέπει ο καιρός. Μετά από καταιγίδες μπορεί να κλείσει από τη μια μέρα στην άλλη. Πριν πάτε, δείτε την επίσημη σελίδα εισιτηρίων του ΟΦΥΠΕΚΑ, ξεκινήστε νωρίς, πάρτε μαζί σας νερό και φορέστε σωστά παπούτσια.

Αν το φαράγγι είναι κλειστό τη μέρα που θέλετε: ένα σχέδιο Β για τη Σούγια →

Η Σαμαριά είναι εθνικός δρυμός από το 1962 και αποθεματικό βιόσφαιρας της UNESCO από το 1981. Το καλοκαίρι έχει πολύ κόσμο. Αν θέλετε ησυχία, ανεβείτε από κάτω ή ελάτε στην αρχή ή στο τέλος της σεζόν, τον Μάιο και τον Οκτώβριο.